Vaxtarrými og uppbindingarmáti við ræktun á papriku. Tilraun árið 2002
 |
| Höfundur | Útgefandi | Útgáfuár | Útgáfustaður |
| Garðar R. Árnason, Björn Gunnlaugsson, Sveinn Aðalsteinsson | Garðyrkjumiðstöðin Reykjum | 2003 | Reykir, Ölfusi |
| | | |
| Rit | Árgangur | Tölublað | Bls. |
| Garðyrkjufréttir | | 208 | 6 |
| | | |
| | | |
Árið 2002 fóru fram tilraunir á Garðyrkjuskóla ríkisins með mismunandi vaxtarrými og uppbindingarmáta fyrir papriku. Papriku, ’Mandy’ var sáð í steinull 10. janúar og pottað í steinullarkubba 22. janúar. Ræktunin fór fram í vikri (1-8 mm), sem hafður var í 11 lítra Bato-bökkum. Plantað var út 27. febrúar, fyrsta uppskera kom 13. maí og uppskorið var til 21. nóvember. Á ræktunartímanum var haldið 21-22°C hita að degi, 18°C að nóttu og loftað við 24°C hita. Gefinn var koltvísýringur og leitast við að halda 500 ppm CO2 þegar gluggar voru lokaðir og 340 ppm CO2 þegar loftað var. Söluhæf uppskera jókst um 25% þegar sprotafjöldinn á fermetra var aukinn úr 4,0 sprotum upp í 5,9 sprota. Uppskeruaukinn stafaði af fleiri aldinum við aukinn sprotafjölda á fermetra ásamt betri flokkun. Meðalþyngd aldinanna var hins vegar óháð fjölda sprota á hvern fermetra. Söluhæf uppskera jókst einnig með auknum sprotafjölda á fermetra þegar plönturnar voru ræktaðar í einföldum beðum og bundnar upp í V, en þó ekki eins mikið og þegar plönturnar voru bundnar upp á hefðbundinn hátt með 5,9 sprotum á fermetra. Ekki kom fram munur á meðalþunga aldinanna eftir því hvort um var að ræða hefðbundna- eða V-uppbindingu. Aldin á hverri plöntu voru mun færri við V-uppbindinguna, en hins vegar flokkuðust þau talsvert betur þannig að uppskerumunur varð lítill. |