Ræktun fóðurs í framtíðinni

HöfundurÚtgefandiÚtgáfuárÚtgáfustaður
Áslaug Helgadóttir, Jónatan HermannssonBændasamtök Íslands2001Reykjavík
RitÁrgangurTölublaðBls.
Freyr97814-17

Ræktun fóðurs í framtíðinni.pdf Greinina í heild sinni er að finna í pdf-skjalinu.

Inngangur

Íslensk nautgriparækt hefur lítið þurft að glíma við erlenda samkeppni til þessa. Hætt er við að það breytist áður en langt um líður. Taka verður tillit til þess og gæta að því hvort ekki er hægt að gera kúabúskapinn hagkvæmari en nú er. Sú leið, sem við bendum á, er að bæta heimaaflað fóður. Við höfum kannað ástand ræktunarlands eins og það er núna og hvernig mætti lagfæra það. Niðurstaðan varð sú að þar er mikill akur óplægður.
Við munum leggja fram tillögur að ræktunarskipulagi og reyna að gera okkur grein fyrir áhrifum þess. Við höfum leitað eftir reynslu bænda, bæði meðal þess sem birst hefur á prenti (Ólafur Eggertsson 1987, Pétur Diðriksson 1998, Gunnar Sigurðsson 2000) og eins í samtölum. Að mestum hluta byggjum við þó á jarðræktartilraunum þeim sem gerðar hafa verið á vegum Rannsóknastofnunar landbúnaðarins síðastliðin 20 ár (Jarðræktartilraunir/Jarðræktarrannsóknir Rala 1978–1999).
Við munum hvetja bændur til þess að leggja meira kapp á endurvinnslu túna og sáðskipti en áður hefur verið tíðkað. Undanfarin ár hefur safnast saman mikil þekking á viðfangsefninu og nú síðustu árin hafa komið fram nýjungar sem gera sáðskipti fýsilegri kost en áður. Nú er til fljótþroska bygg og margt hafa menn lært um ræktun þess (Jónatan Hermannsson 1999). Fram hefur komið vetrarþolið rýgresi sem getur gefið mikla og góða uppskeru í skamman tíma (Hólmgeir Björnsson 2000). Fáanleg eru vetrarþolin yrki rauðsmára. Ræktun þeirra í blöndu með grasi geta sparað nituráburð og bætt gæði heyfengs (Áslaug Helgadóttir og Þórdís A. Kristjánsdóttir 1998).