Tilraunir með ræktun klasatómata 2002

HöfundurÚtgefandiÚtgáfuárÚtgáfustaður
Garðar R. Árnason, Björn Gunnlaugsson, Sveinn AðalsteinssonGarðyrkjumiðstöðin Reykjum2003Reykir, Ölfusi
RitÁrgangurTölublaðBls.
Garðyrkjufréttir2115

0211.pdf

Árið 2002 fóru fram tilraunir með ræktun klasatómata á Garðyrkjuskóla ríkisins, með samanburði tveggja afbrigða ´Apetito´ og ´Cedrico´. Sáð var í steinull 10.1. og pottað í steinullarkubba 20.1. Ræktunin fór fram í vikri (1-8 mm), sem hafður var í 12 lítra fötum. Plantað var út 19.2., uppskera hófst 29.4. og henni lauk 6.12. Á ræktunartímanum var haldið 20°C hita að degi og 19°C að nóttu, eftir því sem veðurfar leyfði, og loftað við 24°C hita. Gefinn var koltvísýringur og leitast við að halda 400 ppm CO2 allan ræktunartímann óháð loftun. ´Apetito´ skilaði uppskeru fyrr en ´Cedrico´ og var uppskerumeira fyrstu vikurnar, en þessi munur jafnaðist fljót út og var enginn í lok tilraunarinnar, hvort heldur mælt var sem klasar eða í lausu. Um 80% af uppskeru beggja afbrigðanna skilaði sér sem klasatómatar, 4-6% fór í úrkast og afgangurinn (14-17%) var uppskorið í lausu. Verulegur munur var á klasalögun afbrigðanna, ´Apetito´ gaf langa klasa með jöfnu millibili á milli aldinanna, þannig að minnti á fiskibein, en ´Cedrico´ gaf stutta klasa með þröngu rými á milli aldinanna, þannig að minnti á vínberjaklasa. Söluafföll voru svipuð í klasatómötum og í hefðbundnum tómötum í lausu, eða 4-5%, en hins vegar var skilaverð klasatómatanna um 12% hærra. Klasatómatar verða að skila hærra heimskilaverði til að vega upp á móti meiri vinnu og minni uppskeru samanborið við hefðbundna uppskeru í lausu.