Comparison of three northern timothy varieties under competitive stress
 |
| Höfundur | Útgefandi | Útgáfuár | Útgáfustaður |
| Áslaug Helgadóttir | Rannsóknastofnun landbúnaðarins, Búnaðarfélag Íslands, Bændaskólinn á Hvanneyri, Rannsóknastöð Skógræktar ríkisins, Tilraunastöð háskólans í meinafræði, Veiðimálastofnun | 1990 | Reykjavík |
| | | |
| Rit | Árgangur | Tölublað | Bls. |
| Búvísindi | | 3 | 21-28 |
| | | |
| | | |
Frá vefstjóra: Greinina í heild sinni er að finna í pdf-skjalinu hér að ofan
SUMMARY
Individual plants of three timothy varieties (Phleum pratense), Adda, Engmo and Saga, originating from different geographic regions, were transplanted into pure swards of four contrasting grass varieties (Fylking, 06, Leik and N-010) and subjected to three different fertilizer application dates in spring and three different cutting dates for three years. Three years from planting, around 90% of all transplants still survived, and there was no difference between varieties in survival rate. The total yield of Saga was superior to the other varieties at first, but Adda had gained an advantage towards the end of the experimental period. The grass companions influenced the seasonal growth pattern of the timothy plants in a different way, though it was not possible to correlate the yield of the grass companions with the yield of the timothy plants at each cutting date. The date of the fertilizer application had minimal effects on the yield of the timothy, in spite of greatly affecting the yield of the grass companions.
Key words: competition, management, seasonal growth, timothy, transplants.
YFIRLIT
Norðlægir vallarfoxgrasstofnar bornir saman í samkeppni við ýmsa grasstofna
Stökum plöntum vallarfoxgrasstofnanna Sögu, Oddu og Engmo, sem allir eru norðlægir að uppruna, var plantað út í hreinan grassvörð fjögurra grasstofna vorið 1982 á tilraunastöðinni Korpu. Alls var plantað 144 plöntum af hverjum stofni. Grasstofnarnir voru Leik túnvingull, Fylking og 06 vallarsveifgras og N-010 língresi. Áburðartímarr að vori voru þrír (4. maí, 25. maí og 15. júní) og sláttutímar voru einnig þrír (30. júní, 21. júlí og 11. ágúst). Endurvöxtur að hausti var metinn eftir fyrstu tvo sláttutímana 1982 en einungis eftir fyrsta sláttutímann seinni tvö árin. Vallarfoxgrasplönturnar voru síðan uppskornar í þrjú sumur.
Um 90% af plöntunum voru enn lifandi vorið 1985. Afföll voru svipuð í öllum stofnum og hvorki svarðarnautar né meðferð höfðu teljanleg áhrif á lífslíkur plantnanna.
Munur var á uppskeru stofnanna öll árin. 'Saga' gaf mesta uppskeru fýrstu tvö árin en þriðja sumarið var 'Adda' orðin uppskerumest. Jafnframt var munur á vaxtarferli stofnanna þar sem 'Engmo' gaf minni uppskeru við seinasta sláttutímann en hinir tveir stofnarnir. Niðurstöður þessar eru í nokkru frábrugðnar því sem fengist hefur við samanburð á þessum sömu stofnum í hreinrækt.
Vallarfoxgrasstofnarnir þrír brugðust allir á sama hátt við svarðarnautum sínum en þeir híifðu aftur a móti ólík áhrif á uppskeru vallarfoxgrasplantnanna. Tengdust þau áhrif jafnframt sláttutíma. Ekki reyndist unnt að tengja uppskeru svarðarnautanna uppskeru vallarfoxgrassins við hvern sláttutíma. Getum er þó leitt að því að mismunandi vaxtarferill svarðarnautanna hafi haft áhrif á vöxt vallarfoxgrassins.
Það kom á óvart að áburðartími að vori hafði lítil sem engin áhrif á uppskeru vallarfoxgrasplantnanna, þó svo að sein áburðargjöf hefði verulega dregið úr uppskeru svarðarnautanna. |